Installation guide (فارسی) - ArchWiki

Jump to content

# Installation guide (فارسی)

From ArchWiki

این سند راهنمایی هست برای نصب ارچ لینوکس با استفاده از سیستم زنده‌ای که از یک رسانه نصب ساخته شده از یک امیج (image) نصب رسمی بوت شده است. محیط نصب، ویژگی‌های دسترسی را ارائه می‌دهد که در صفحه ی نصب آرچ لینوکس با گزینه‌های دسترسی توضیح داده شده‌اند.برای روش های نصب جایگزین ، ببینید Category:Installation process.

قبل از نصب توصیه می شود که سوالات متداول را مشاهده کنید. FAQ. برای کنوانسیون های مورد استفاده در این سند، Help:Reading را ببینید. به طور خاص، نمونه های کد ممکن است حاوی متغیرهایی (فرم در italics) باشند که باید به صورت دستی جایگزین شوند. این راهنما مختصر نگه داشته می شود و به شما توصیه می شود دستورالعمل های ارائه شده را در هر بخش دنبال کنید. برای دستورالعمل های دقیق تر، مقالات مربوط به ارچ ویکی و صفحات man یرنامه های مختلف را که به این راهنما مرتبط هستند، مشاهده کنید. برای کمک تعاملی، کانال IRC و فروم نیز در دسترس هستند.

آرچ لینوکس باید بر روی هر دستگاه سازگار با x86_64 با حداقل 512 مگابایت رم اجرا شود، هرچند برای بوت کردن سیستم زنده برای نصب، حافظه بیشتری لازم است [۱]. یک نصب پایه باید کمتر از 2 GiB فضای دیسک را بگیرد. همانطور که فرایند نصب نیاز به دریافت بسته ها از یک مخزن از راه دور دارد، این راهنما فرض میکند که اتصال به اینترنت در دسترس است.

## Pre-installation

### به درست اوردن image نصب

از صفحه Download بازدید کنید و وابسته به نحوه بوت شدن، فایل ISO یا یک تصویر netboot و امضای PGP مربوطه را بدست آورید.

### تایید کردن امضا

توصیه می شود قبل از استفاده، امضای تصویر را تأیید کنید، به ویژه هنگام دانلود از یک آینه HTTP، که در آن دانلودها به طور کلی مستعد رهگیری برای ارائه تصاویر مخرب هستند.

امضای ISO PGP را ازhttps://archlinux.org/download/#checksums به دایرکتوری ISO دانلود کنید و دستورالعمل های آنجا را برای تأیید آن دنبال کنید.

از طرف دیگر ، از یک نصب موجود Arch Linux اجرا می شود:

    $ pacman-key -v archlinux-version-x86_64.iso.sig

Note

- خود امضا می تواند دستکاری شود اگر آن را از یک سایت آینه، به جای از archlinux.org دانلود شده است. در این حالت، اطمینان حاصل کنید که کلید عمومی، که برای رمزگشایی امضا استفاده میشود، توسط کلید قابل اعتماد دیگری امضا میشود. دستور `gpg` اثر انگشت کلید عمومی را نشان می دهد.
- روش دیگر برای تأیید صحت امضا این است که اطمینان حاصل شود که اثر انگشت کلید عمومی با اثر انگشت کلید توسعه دهنده آرچ لینوکس که فایل ISO را امضا کرده است، یکسان است. برای اطلاعات بیشتر در مورد فرایند کلید عمومی برای احراز هویت کلیدها به Wikipedia:Public-key_cryptography مراجعه کنید.

### اماده سازی محیط نصب

ISO را می توان از طریق یک درایو USB فلش، یک دیسک نوری یا یک شبکه با PXE به دستگاه هدف عرضه کرد: مقاله مناسب را دنبال کنید تا یک محیط نصب از فایل ISO را آماده کنید.

برای تصویر Netboot#Boot from a USB flash drive ، netboot را از یک درایو فلش USB دنبال کنید تا یک درایو فلش USB برای بوت UEFI آماده کنید.

### بوت کردن به محیط زنده

Note تصاویر نصب آرچ لینوکس از Secure Boot پشتیبانی نمی کنند. برای بوت کردن رسانه نصب باید Secure Boot را غیرفعال کنید. در صورت تمایل، Secure Boot را می توان پس از اتمام نصب راه اندازی کرد.

1. بوت دستگاه فعلی را به دستگاهی که دارای رسانه نصب آرچ لینوکس است ، نتظیم کنید. به طور معمول با فشار دادن یک کلید در طول مرحله POST، همانطور که در صفحه نمایش splash screen نشان داده شده است، به دست می آید. برای جزئیات بیشتر به کتابچه راهنمای مادربرد خود مراجعه کنید.
2. هنگامی که منوی بوت لودر رسانه نصب ظاهر می شود .

- اگر از ISO استفاده کرده اید، Arch Linux install medium را انتخاب کنید و `Enter` را برای ورود به محیط نصب فشار دهید.

- اگر از تصویر Netboot استفاده کرده اید، یک آینه جغرافیایی نزدیک از منوی Mirror را انتخاب کنید، سپس Boot Arch Linux را انتخاب کنید و `Enter` را فشار دهید.

Tip

- ISO از systemd-boot برای UEFI و syslinux برای بوت شدن BIOS استفاده می کند. به ترتیب از `e` یا `Tab` برای وارد کردن پارامترهای بوت استفاده کنید.تصویر Netboot از iPXE استفاده می کند و پارامترهای بوت را می توان در منوی گزینه های بوت مشخص کرد. مراجعه کنید به usr/share/doc/mkinitcpio-archiso/README.bootparams/ برای دیدن لیست .

یک مثال معمول از پارامتر بوت دستی تعریف شده، اندازه فونت است.برای خوانایی بهتر در صفحه نمایش HiDPI — زمانی که آنها در حال حاضر به عنوان شناخته شده مانند `fbcon font:TER16x32` می تواند کمک کند. برای توضیحات دقیق تر به HiDPI#Linux console (tty) مراجعه کنید.

1. شما در اولین کنسول مجازی به عنوان کاربر root وارد می شوید و با پرامت sehll Zsh ارائه می شود.

برای تغییر به یک کنسول متفاوت — به عنوان مثال، برای مشاهده این راهنما با Lynx در کنار نصب از میانبر صفحه کلید `Alt+Arrow` استفاده کنید .برای ویرایش فایل های پیکربندی، mcedit(1), nano و vim در دسترس هستند.pkglist.x86_64.txt را برای لیستی از بسته های موجود در محیط نصب مشاهده کنید.

### طرح صفحه کلید کنسول و فونت را تنظیم کنید

نقشه کلید کنسول پیش فرض US است. طرح های موجود را می توان با ذکر شده:

    # localectl list-keymaps

برای تنظیم طرح صفحه کلید، نامش را به loadkeys(1) منتقل کنید. به عنوان مثال، برای تنظیم یک طرح صفحه کلید آلمانی :

    # loadkeys de-latin1

فونت های کنسول در `usr/share/kbd/consolefonts/` قرار دارند و همچنین می توانند با setfont(8) حذف مسیر و پسوند فایل تنظیم شوند. به عنوان مثال، برای استفاده از یکی از بزرگترین فونت های مناسب برای صفحه نمایش HiDPI، اجرا کنید:

    # setfont ter-132b

### تایید حالت بوت

برای تأیید حالت بوت، بیت UEFI را بررسی کنید:

    # cat /sys/firmware/efi/fw_platform_size

- اگر دستور `64` را برگرداند، سیستم در حالت UEFI بوت می شود و دارای 64 بیتی x64 UEFI است.

- اگر دستور `32` را برگرداند، سیستم در حالت UEFI بوت میشود و دارای یک IA32 بیتی UEFI است. در حالی که این پشتیبانی می شود، انتخاب بوت لودر را به کسانی که از بوت شدن حالت مخلوط پشتیبانی می کنند محدود می کند.

- اگر `No such file or directory` برگرداند، سیستم ممکن است در حالت BIOS (یا [[[Wikipedia:Compatibility_Support_Module]] CSM) بوت شوده باشد.

اگر سیستم در حالت مورد نظر شما بوت نشد (UEFI vs BIOS) ، به کتابچه راهنمای مادربرد خود مراجعه کنید.

### اتصال به اینترنت

برای راه اندازی یک اتصال شبکه در محیط زنده، مراحل زیر را طی کنید:

1. اطمینان حاصل کنید که رابط شبکه شما لیست شده و فعال شده است، به عنوان مثال با ip-link(8):

    # ip link

1. برای بی سیم و WWAN، مطمئن شوید که کارت با rfkill مسدود نشده است.
2. اتصال به اینترنت

- ایترنت—کابل رو متصل کنید
- وای فای— به شبکه بی سیم با استفاده از iwctl متصل شوید .
- مودم پهن باند موبایل—با mmcli به شبکه تلفن همراه متصل شوید.

1. اتصال شبکه خود را پیکربندی کنید:

- DHCP:

- ای پی ادرس ثابت:

1. اتصال ممکن است با پینگ تأیید شود:

    # ping ping.archlinux.org

Note در تصویر نصب , systemd-networkd, systemd-resolved, iwd و ModemManager به صورت پیش فرض از قبل پیکربندی شده و فعال هستند.برای سیستم نصب شده اینگونه نخواهد بود.

### ساعت سیستم را به روز کنید

سیستم زنده برای جلوگیری از خرابی های تأیید امضای بسته و خطاهای گواهی TLS به زمان دقیق نیاز دارد. سرویس systemd-timesyncd به طور پیش فرض در محیط زنده فعال می شود و پس از برقراری اتصال به اینترنت، زمان به طور خودکار هماهنگ می شود.

از timedatectl(1) برای اطمینان از این که ساعت سیستم هماهنگ شده است استفاده کنید:

    # timedatectl

### پارتیشن کردن دیسک

هنگامی که توسط سیستم زنده به رسمیت شناخته میشود، دیسکها به یک دستگاه بلوک مانند `dev/sda/` `dev/nvme0n1/` یا `dev/mmcblk0/` اختصاص داده میشوند. برای شناسایی این دستگاهها از lsblk یا fdisk استفاده کنید.

    # fdisk -l

نتایجی که با `ROM`، `loop` یا `airootfs` پایان می یابدن را میتوان نادیده گرفت. دستگاه های `mmcblk *` که با `rpmb`، `boot0` و `boot1` پایان می یابد را نادیده بگیرید.

Note اگر دیسک نمایش داده نشد، مطمئن شوید که کنترل کننده دیسک در حالت RAID نیست.

Tip بررسی کنید که درایوهای NVMe و درایوهای دیسک سخت optimal logical sector size قبل از پارتیشن بندی استفاده می کنند.

پارتیشن های زیر برای یک دستگاه انتخاب شده مورد نیاز است:

- یک پارتیشن برای دایرکتوری روت `/`.
- برای بوت شدن در حالت UEFI: یک پارتیشن سیستم EFI.

از یک ابزار پارتیشن بندی مانند fdisk برای تغییر جداول پارتیشن استفاده کنید. به عنوان مثال:

    # fdisk /dev/the_disk_to_be_partitioned

Note

- برای برنامه ریزی یک طرح پارتیشن بندی طولانی مدت برای جلوگیری از تبدیل خطرناک و پیچیده یا پارتیشن بندی مجدد در آینده وقت بگذارید.

- اگر می خواهید هر دستگاه بلوک انباشته برای LVM، رمزگذاری سیستم یا RAID ایجاد کنید، اکنون این کار را انجام دهید.

- اگر دیسک که می خواهید از آن بوت شوید، یک پارتیشن سیستم EFI دارد، یک پارتیشن دیگر ایجاد نکنید، بلکه به جای آن از پارتیشن موجود استفاده کنید.

- فضای Swap را می توان روی یک فایل سواپ برای سیستم های فایلی که از آن پشتیبانی می کنند، تنظیم کرد. از طرف دیگر ، می توان با تنظیم swap روی zram پس از نصب سیستم ، از تعویض دیسک به طور کامل جلوگیری کرد.

#### Example layouts

UEFI با GPT
محل اتصال (Mount) در سیستم جدید | پارتیشن | نوع پارتیشن | اندازه پیشنهاد شده
--- | --- | --- | ---
`/boot`1 | `/dev/efi_system_partition` | EFI system partition | 1 گیگ
`[SWAP]` | `/dev/swap_partition` | Linux swap | حداقل 4 گیگ
`/` | `/dev/root_partition` | Linux x86-64 root (/) | باقی دیسک حداقل 23 تا 32 گیگ.

1. سایر مکان های اتصال (Mount), مانند `efi/`، امکانپذیر است، به شرطی که بوت لودر استفاده شده قادر به بارگذاری تصاویر کرنل و initramfs از حجم روت باشد.ببینید هشدار را در Arch boot process#Boot loader .

BIOS با MBR
محل اتصال (Mount) در سیستم جدید | پارتیشن | نوع پارتیشن | اندازه پیشنهاد شده
--- | --- | --- | ---
`[SWAP]` | `/dev/swap_partition` | Linux swap | حداقل 4 گیگ
`/` | `/dev/root_partition` | Linux | باقی دیسک حداقل 23 تا 32 گیگ.

همچنین ببینید Partitioning#Example layouts.

### پارتیشن ها را قالب بندی کنید

پس از ایجاد پارتیشن ها، هر پارتیشن تازه ایجاد شده باید با یک فایل سیستم مناسب فرمت شود. برای جزئیات به File systems#Create a file system مراجعه کنید.

به عنوان مثال، برای ایجاد یک فایل سیستم Ext4 در قسمت `dev/root_partition/` ، اجرا کنید:

    # mkfs.ext4 /dev/root_partition

اگر یک پارتیشن برای swap ایجاد کردید، آن را با mkswap(8) راه اندازی کنید:

    # mkswap /dev/swap_partition

Note برای دستگاه های بلوک انباشته جایگزین `dev/*_partition/` با مسیر دستگاه بلوک مناسب است.

اگر یک پارتیشن سیستم EFI ایجاد کردید، آن را با استفاده از mkfs.fat(8) به FAT32 فرمت کنید.

Warning فقط زمانی پارتیشن سیستم EFI را فرمت کنید که آن را در مرحله پارتیشن بندی ایجاد کردید. اگر از قبل یک پارتیشن سیستم EFI روی دیسک وجود داشته باشد، فرمت مجدد می تواند بوت لودرهای سایر سیستم عامل های نصب شده را از بین ببرد.

    # mkfs.fat -F 32 /dev/efi_system_partition

### سیستم های فایل را نصب کنید

فضای روت رو به `mnt/` متصل (Mount) کنید. برای مثال , اگر فضای روت `dev/root_partition/` است :

    # mount /dev/root_partition /mnt

هرگونه محل اتصال باقی مانده را در زیر mnt/ (مانند `mnt/boot/` برای `boot/`) ایجاد کنید و حجم را در ترتیب سلسله مراتبی مربوطه اتصال دهید.

Tip mount(8) را با گزینه mkdir-- اجرا کنید تا نقطه اتصال مشخص شده را ایجاد کنید. از طرف دیگر ، آن ها را با استفاده از mkdir(1) از قبل ایجاد کنید.

برای سیستم های UEFI، پارتیشن سیستم EFI را متصل کنید. به عنوان مثال:

    # mount --mkdir /dev/efi_system_partition /mnt/boot

اگر یک حجم swap ایجاد کردید، آن را با sawp(8)[dead link 2025-12-31] فعال کنید

    # swapon /dev/swap_partition

genfstab(8) بعدا سیستم های فایل نصب شده و فضای سواپ را شناسایی می کند.

## نصب

### آینه ها را انتخاب کنید

بسته هایی که باید نصب شوند باید از سرورهای آینه دانلود شوند که در `/etc/pacman.d/mirrorlist` تعریف شده اند. هرچه یک آینه در لیست بالاتر قرار گیرد، اولویت بیشتری در هنگام بارگیری یک بسته داده میشود.

در سیستم زنده، تمام آینه های HTTPS فعال می شوند (یعنی غیر مجاز). بهترین آینه در سراسر جهان باید برای اکثر مردم به اندازه کافی سریع باشد، اما شما هنوز هم می توانید فایل را بررسی کنید تا ببینید آیا آن رضایت بخش است. اگر اینطور نیست، فایل را بر این اساس ویرایش کنید و نزدیکترین آینهها از نظر جغرافیایی را به بالای لیست منتقل کنید، اگرچه معیارهای دیگر باید در نظر گرفته شوند. از طرف دیگر ، می توانید از رفلکتور برای ایجاد یک فایل لیست آینه بر اساس معیارهای مختلف استفاده کنید.

این فایل بعداً توسط pacstrap در سیستم جدید کپی میشود، بنابراین ارزش درست شدن دارد.

### بسته های ضروری را نصب کنید

هیچ پیکربندی (به جز برای `/etc/pacman.d/mirrorlist`) از محیط زنده به سیستم نصب شده منتقل نمی شود. تنها بسته اجباری برای نصب base است که شامل همه ابزارها از نصب زنده نیست، بنابراین نصب بسته های بیشتر غالباً ضروری است.

به طور خاص، نرم افزار زیر را بررسی کنید و همه چیز را که نیاز دارید نصب کنید:

- به روز رسانی میکرو کد CPUAdds—amd-ucode یا intel-ucode— برای اشکال سخت افزاری و رفع امنیت،
- برنامه های کاربردی فضای کاربر برای فایل سیستم هایی که در سیستم برای اهداف به عنوان مثال ایجاد فایل سیستم و fsck استفاده می شود

- ابزارها برای دسترسی و مدیریت RAID یا LVM اگر آنها در سیستم استفاده می شود

- firmware خاص برای دستگاه های دیگر که در linux-firmware گنجانده نشده است (برای sof-firmware برای onboard audio, linux-firmware-marvell )
- نرم افزار لازم برای شبکه (یک مدیریت کننده شبکه یا یک کلاینت DHCP مستقل , نرم افزار احراز هویت برای وای فای ModemManager ),
- یک ویرایشگر متن تحت کنسول (به عنوان مثال nano ) برای اجازه دادن به ویرایش فایل های پیکربندی از کنسول،
- بسته های دسترسی به مستندات در man و صفحات info: man-db، man-pages و texinfo .

برای مقایسه، بسته های موجود در سیستم زنده را می توان در pkglist.x86_64.txt یافت.

برای نصب بسته های بیشتر یا گروه های بسته، نام ها را به دستور pacstrap(8) با (فضای جدا شده) اضافه کنید یا از pacman برای نصب آنها در حالی که به سیستم جدید متصل شده اید با chroot استفاده کنید.

به عنوان مثال، یک نصب اساسی با هسته لینوکس و سیستم عامل برای سخت افزار مشترک:

    # pacstrap -K /mnt base linux linux-firmware

Tip

- شما می توانید لینوکس را با یک بسته کرنلی که از انتخاب خود جایگزین کنید، یا می توانید آن را به طور کامل در هنگام نصب در یک کانتینر حذف کنید.

- شما می توانید نصب بسته firmware را هنگام نصب در یک ماشین مجازی یا کانتینر حذف کنید.

- این انتخاب بسته اولیه در pacstrap تنها نیاز به شامل آنچه که برای بوت شدن سیستم مورد نیاز است؛ تمام نرم افزارهای دیگر را می توان نصب یا جایگزین پس از نصب کرد.

## سیستم را پیکربندی کنید

### fstab

برای دریافت فایل سیستم های مورد نیاز (مانند مورد استفاده برای دایرکتوری بوت `boot/` ) نصب شده در راه اندازی سیستم ، یک فایل fstab تولید کنید. استفاده از `-U` یا `-L` برای تعریف UUID یا لیبل ها به ترتیب:

     # genfstab -U /mnt >> /mnt/etc/fstab

فایل `mnt/etc/fstab/` حاصل را بررسی کنید و در صورت بروز خطا آن را ویرایش کنید.

### chroot

برای تعامل مستقیم با محیط، ابزارها و تنظیمات سیستم جدید برای مراحل بعدی، به گونه ای که گویی در آن بوت شده اید، root را به سیستم جدید تغییر دهید

    # arch-chroot /mnt

### زمان

برای راحتی انسان (به عنوان مثال نشان دادن زمان محلی صحیح یا دست زدن به زمان صرفه جویی در نور روز) ، منطقه زمانی را تنظیم کنید:

    # ln -sf /usr/share/zoneinfo/Area/Location /etc/localtime

برای تولید `etc/adjtime/` hwclock(8) را اجرا کرده :

     # hwclock --systohc

این دستور فرض میکند که ساعت سخت افزاری بر روی UTC تنظیم شدهاست. برای جزئیات بیشتر به System time#Time standard مراجعه کنید.

برای جلوگیری از رانش ساعت و اطمینان از زمان دقیق، هماهنگ سازی زمان را با استفاده از یک سرویس Network Time Protocol (NTP) مانند systemd-timesyncd تنظیم کنید.

### بومی‌ سازی

برای استفاده از قالب بندی صحیح منطقه و زبان خاص (مانند تاریخ، ارز، جداکننده های اعشاری) ، ویرایش `etc/locale.gen/` و حذف کامنت از UTF-8 locales که استفاده می کنید. با اجرا کردن locale ها را ایجاد کنید:

    # locale-gen

فایل locale.conf(5) را ایجاد کنید و متغیر LANG را بر این اساس تنظیم کنید:

    etc/locale.conf/

    LANG=en_US.UTF-8

اگر طرح صفحه کلید کنسول را تنظیم کردید، تغییرات را در vconsole.conf(5)به صورت همیشگی ایجاد کنید:

    etc/vconsole.conf/

    KEYMAP=de-latin1

### پيکربندى شبکه

برای اختصاص یک نام سازگار و قابل شناسایی به سیستم خود (به ویژه مفید در یک محیط شبکه بندی شده) ، فایل hostname را ایجاد کنید :

    etc/hostname/

    نام هاست شما

Tip برای مشاوره در مورد انتخاب نام هاست، RFC 1178 را ببینید. همانطور که در hostname(5) توضیح داده شده است، باید از 1 تا 63 کاراکتر باشد، فقط با استفاده از حروف کوچک `a` تا `z`، `0` تا `9` و `-` و نباید با آن شروع شود.

پیکربندی شبکه را برای محیط تازه نصب شده تکمیل کنید. این ممکن است شامل نصب نرم افزار مدیریت شبکه مناسب، پیکربندی آن در صورت لزوم و فعال کردن واحد systemd آن در طوری که آن را در بوت شروع می شود.

### initramfs

ایجاد یک initramfs جدید معمولا لازم نیست، زیرا mkinitcpio بر روی نصب بسته کرنل با pacstrap اجرا شد.

برای LVM، رمزگذاری سیستم یا mkinitcpio.conf(5) RAID را تغییر دهید و تصویر (image) initramfs را بازسازی کنید. اگر keymap کنسول پیش فرض را تغییر داده اید، فقط بازسازی initramfs مورد نیاز است:

    # mkinitcpio -P

### رمز عبور root

یک رمز عبور امن برای کاربر روت تنظیم کنید تا اجازه انجام اقدامات ادمین را بدهد:

    # passwd

### بوت لودر

یک بوت لودر قابل استفاده با طرح پارتیشن بندی خود را انتخاب کنید و آن را نصب کنید. توضیحات و جدول مقایسه را در Arch boot process#Boot loader مشاهده کنید تا انتخاب خود را انجام دهید ، سپس دستورالعمل های نصب را در صفحه اختصاصی خودش دنبال کنید.

## راه اندازی مجدد

با تایپ کردن `exit` یا فشار دادن `Ctrl + d` از محیط chroot خارج شوید.

به صورت اختیاری تمام پارتیشن ها را با `umount -R /mnt` به صورت دستی غیرمتصل کنید: این اجازه می دهد تا هر پارتیشن "اشغال" را مشاهده کنید و علت را با fuser(1) پیدا کنید.

در نهایت، با تایپ `reboot` دستگاه را راه اندازی مجدد کنید: هر پارتیشن که هنوز متصل شده است به طور خودکار توسط systemd غیر متصل می شود. به یاد داشته باشید که محیط نصب را حذف کنید و سپس با حساب root وارد سیستم جدید شوید.

## پسا نصب

توصیه های عمومی برای جهت های مدیریت سیستم و آموزش های پس از نصب (مانند ایجاد حساب های کاربری با دسترسی پایین، راه اندازی یک رابط کاربری گرافیکی، صدا و یا یک صفحه لمسی) را مشاهده کنید.

برای لیستی از برنامه های کاربردی که ممکن است مورد علاقه باشند، لیست برنامه ها را ببینید.

Category:

- Installation process (فارسی)

Hidden category:

- Pages with dead links

Installation guide (فارسی)
Add topic